Beschrijving:

De Mechelse Herder is een van de vier Belgische Herdershonden (de andere drie zijn de Tervuerense, de Laekense en deGroenendaeler). In 1897 besloot de Belgische Kennel Club tot erkenning van deze vier varianten. De Mechelse Herder komt uit de Kempen en het Noorden van Brabant. Hij werd gebruikt als drijver en hoeder van de kudden. Het ras is zeer geschikt voor africhting en heeft een sterke bewakingsdrift. Door de jaren heen is dit ras een veelzijdige gebruikshond gebleven. Een strakke opvoeding is echter gewenst!

Gebruik:

Activiteit:

Verschijning:

• Algemeen: De Mechelse Herder is een harmonieus gebouwde hond, met intelligente blik en gefokt voor alle weersomstandigheden. Het is een alerte en waakzame hond. Het lichaam is niet te breed en diep met rechte rug en zonder opgetrokken buik. Stevige benen en middelmatig lang. Tamelijk lange hals zonder keelhuid.
• Kleur: Vaalrood met zwarte punten, liefst met zwart masker en zwarte oren.
• Hoofd en schedel: Het hoofd is fijn gesneden en lang. De schedel en snuit zijn ongeveer gelijk qua lengte, meestal is de snuit iets langer. Schedel middelmatig breed, eerder afgeplat dan rond voorhoofd. Snuit is middelmatig lang en versmalt zich langzaam aan naar de neus toe. Neus zwart. Ogen zijn amandelvormig en liefst donkerbruin, met verstandige en vrijmoedige uitdrukking. Driehoekige prikoren. Schaargebit.
• Staart: Middelmatig lang en laag gedragen. De staart is goed behaard.
• Voeten: De voorvoeten vrijwel rond, achtervoeten vrijwel ovaal.
• Beharing: De beharing is kort, aan de hals en de staart iets langer. Ook de achterhand vertoont een franje van langer haar. De vacht is dicht, dik en van stevige structuur met een wollige ondervacht.
• Schofthoogte: Reu: ongeveer 62 cm, Teef: ongeveer 58 cm.
• Gewicht: Het gewicht ligt tussen de 20 kg en 30 kg

Aard:

• Stoer
• Verstandig
• Levendig
• Goede bewaker
• Geschikt voor africhting
• Alert
• Schrander
• Lichamelijk sterk